“ITIGIL mo na ito, Ysabel, parang awa mo na. Bigyan mo namang hustisya ang pagkawala ng anak mo dahil sa kapabayaan mo nang ma-hospital ito. Masiyado kang nagpabulag sa kayaman ng Damien at pagpatay kay Aurora.” Malalim na bumuntong hininga si Karen at pinanood si Ysabel na humahalakhak na tila wala na ito sa katinuan. “At maging ang sarili mong anak ay napabayaan mo na—ahh!!” Malakas ang kalabog nang bumagsak si Karen sa sahig dahil sa pagtama ng bala sa kaniyang balikat. Isang bala na nagmula sa baril na siyang hawak ni Ysabel. “T-tulong!”
“Sinabi nang tumahimik ka! Masiyado ka nang maraming nalalaman! Ambisyosa!” Pabadog na tumayo ito sa kama at binuhat ang mabigat na kahon na puno ng alahas. “Kung hindi man mapapasa’kin ang lahat ng kayamanan, pupwede na itong mga alahas. Marami pa a
