ANG daming pagkaing pinadala ni Lucian sa penthouse pero siya lang naman ang kakain. Ang ganda pala ng penthouse nito. Talagang binantayan siya nito habang kumakain. Naroon sila sa hapagkainan at ito ay nakaupo sa katapat niyang silya.
“Titingnan mo lang ba ako?” aniya.
“Nahihirapan na akong kumain ng lutong pagkain. Isusuka ko lang din,” sabi nito habang nakahalukipkip at diretso ang tingin sa kaniya.
“Bakit ang dami mong pinadalang pagkain kung hindi ka naman pala kakain? Hindi ko kayang ubusin ito.”
“Kumain ka nang marami. Hindi matutuwa si Nanay sa ginagawa mo. Ayaw niya na malungkot ka.”
“Sino ba ang hindi malulungkot? Iniwan niya ako.” Tumigil siya sa pagsubo nang manikip na naman ang kaniyang dibdib.
“Life wasn’t forever, Aniya. We’re getting old, that’s life. We need to accep
