Chapter 39
AGAD akong napabalikwas at umalis sa kanya habang nakatitig pa ring nagtataka sa kanya. Tumayo na rin siya, siguro’y wala pa rin siyang saplot pang ibaba kaya itinali niya ang kumot na puti sa bewang niya kaya kita ang matipuno niyang katawan, magsasalita pa sana ako nang unti-unting animoy nag-fade away ang mismong itusa ng silid, napaharap ako sa paligid at pinagmasdan ang dahan-dahan nitong pagluwas na siyang nagpapakita ng tunay na anyo nito hanggang sa sumilay kung na saan kami, puros bato na ang nakapalibot at nawala na ang mga gamit. Parehas kaming napasulyap sa pintong bakal nang makarinig kami ng kalampag doon.
Hindi ko pa rin naiintindihan ang nangyayari ngunit malinaw na hawak nga kami ng kalaban, ang lakas ng kalabog nong dibdib ko at may kung anong lumilikot sa ‘k
