Chapter 38
“…hindi ikaw ang sinasabi ng propisiya.”
Bigla akong nanlambot at hindi ko naramdaman ang nasa paligid ko habang nakatitig lang ako sa walang emosyong mga pares na mata. Nagsasabi ba siya ng totoo? Bakit parang totoo, bakit ang seryoso niya? Ano ba ang dapat kong maramdaman sa nalaman ko? Niloloko lang baa ko nila Kalen at ng buong Langston? May atraso ba ang pamilya ko sa kanila kaya naghihigante sila at ako ang na isipan nilang gawan nito?
Hindi ako nakaimik, hindi ko magawang magtanong o sabihing mali siya. Lumapit siya sa ‘kin at marahas niyang hinablot ang kamay ko sa pagkakahawak nong lalaki, wala na ako sa naging reklamo sa ginawa niya kahit na nasaktan ako dahil sa gulat pa rin, hinarap niya sa ‘kin ang kaliwa kong pulso na para bang sinusuri roon.
“Wala ang palatand
