Chapter 13
NAUNA akong pumasok sa loob saka naman siya sumunod, may kung anong kaba ang nararamdaman ko siguro’y dahil sa awra niya ngayon ngunit hindi ko pinahalata sa kanya, saktong kakalabas lamang ni mang Ryan nang makita niya kaming magkasama’y nabigla siya at para bang nahiya siguro’y naramdaman din niya ang awra ni Kalen o madalas talaga siyang ganu’n.
“Kayo po pala, magandang umaga po,” nahihiyang bati ni mang Ryan.
“Pwede po bang handaan mo po kami ng snacks at maiinom kahit ano na lang na meron dyan sa kusina para sa bisita natin,” utos ko kay mang Ryan.
“Ay sige po,” muli siyang bumalik sa loob ng kusina na para bang nagpapasalamat na hindi na muna niya makikita ang binata.
Saka naman kami dumiretso sa grand staircase ng manor, “gusto ko lang sabihin na matagal nang walang
