Chapter 29
ISANG linggo ang nakalipas nang maihatid ako ng ligtas sa Roseville City at iwan sa mismong gitna ng siyudad. Sa una nakahinga ako ng maluwag dahil sa wakas nakabalik na ako sa tingin ko’y ligtas ako, na-miss ko ang ingay ng lungsod, ang amoy sa kalsada at mga araw-araw kong makakasalubong sa sidewalk ngunit nagiging tahimik ang mundo ko sa tuwing uuwi ako sa bahay na iniwan sa ‘kin ni tita. Sa isang iglap para bang hindi na ako sanay sa siyudad, para bang mas gusto ko pang magkulong sa tahimik kong silid, araw-araw ko na lang naalala ang tahimik at cosy feelings ng probinsya sa Caroline.
Pero palagi kong iniisip na mas mabuti nang na andito ako, maingay din ang mundo ko sa lugar na iyon. Nang makabalik ako sa Roseville, ilang araw lang nang magbukas ang klase, ang buhay ko ng
