“SI KIERAN, hubby?” tanong pa ni Janicah sa kaniyang asawa nang pumasok ito sa loob ng silid nila na mag-isa lamang.
Inihinto ni Janicah ang pagsusuklay sa kaniyang buhok. Ipinatong din muna niya sa ibabaw ng kama ang suklay at tumayo para harapin ang kaniyang asawa.
“Tulog na si Kieran sa kuwarto nina mama,” tugon ni Ezekiel sa kaniyang tanong.
“Doon siya tutulog?”
Tumango si Ezekiel. “May problema ba kung doon muna siya ngayon matulog?”
Humalukipkip si Janicah. “Bakit parang pabor na pabor sa iyo na doon matutulog si Kieran ngayon?”
Hindi napigilan ni Ezekiel ang pagsilay ng ngiti sa labi nito na umabot pa sa mga mata nito. “Pabor talaga sa akin ‘yon, wife. Para naman masolo kita kahit ngayong gabi lang na ito.”
Gusto pa talagang humirit ng kaniyang asawa. Nagkunwari siyang masaki
