“PAPA!”
Animo piniga na naman ang puso ni Janicah nang marinig niya na tawaging papa ng bata si Ezekiel. Ngayon niya mas naunawaan kung bakit ba ayaw na ayaw ni Ezekiel na pupunta siya sa mansiyon.
Masakit ang lalamunan niya dahil sa pagpipigil na maluha kaya hindi niya magawang magsalita.
Nagbaba na siya ng tingin bago may pagmamadali na naglakad palabas ng mansiyon.
“Wife, sandali.”
Ipiniksi niya ang kamay ni Ezekiel nang hawakan siya niyon sa kaniyang braso at nagdere-deretso palabas ng mansiyon. Doon na tuluyang naglandasan ang kaniyang mga luha.
Nang muli siyang hawakan ni Ezekiel para pigilan sa paglayo ay hindi na rin niya napigilan pa ang sarili na sampalin ito nang bigla siyang pumihit paharap dito. Dahilan para mabitiwan siya nito.
“Hanggang kailan mo itatago sa akin? Kaya
