CHAPTER 43
LIGAYA'S POV
"M-Makisig," mahinang tawag ko na lang. Hindi ko mawari kong bakit yumakap na lang ang matinding takot at kilabot na makita ko siya.
Makisig?
Anong ginagawa niya dito?
"A-Anong ginagawa mo dito?" mahinang tanong ko na lamang na tumingin ako sa kaliwa't-kanan ko para tignan kong nandiyan na ba si Dakila, na pinag hinaan naman ako nang husto na mapag alaman kong wala pa rin siya.
Nakita ko naman ang pag sunod ng mata sa akin ni Makisig at hindi ako naging komportable sa paraan na mata kong paano niya ako titigan ngayon.
Ang kanyang mata'y tila may gustong ipahiwatig.
Matang umaapoy sa pag nanasa.
At matang kay lagkit at, hinuhubaran ako sa paraan na pag titig niya sa akin na kilabutan pa ako lalo.
Napa lunok na lang ako ng sarili kong laway, at pinang lumuha
