ISINARA ni Piper ang pintuan ng silid kung saan iniwan niyang ang nahihimbing na si Dylan. Maigi na lamang at napapayag nila itong magpahinga muna pagkaraan ng ilang oras ng pamimilit dito. Ayaw kasi nitong umalis sa hospital dahil hindi nais iwan ang ama. He’s still on a deep pain and there is no assurance until when it will last. Mahal na naman ni Dylan ang ama, dahil lumaki itong ang ama ang palaging kasama dahil ang ina ay masiyadong abala sa pagtungo sa iba’t ibang bansa. Kaya naman labis-labis ang pagtangis nito at walang hanggang sakit ang nararamdaman.
“How is he?” tanong ni Liam na naabutan niya sa sala. Malungkot din ito ngunit hindi nais ipakita sa kaibigan dahil daragdag lamang ito sa problema nito.
“Natutulog na siya.” Malalim siyang bumuntong hininga at lumapit sa nobyo.
