BATID ni Luisa na hahabulin siya ni Dylan kaya naman mas binilisan niya ang paglalakad upang maiwasan ito. Nahihiya siya sa kaniyang ginagawa. Hanggang sa araw na ito ay patuloy niyang sinasamantala ang lalaki. Wala na siyang kahihiyang natitira para sa sarili. Nais niya na lamang kainin ng lupa sa mga oras na ito. Hiyang-hiya siya sa kaniyang sarili at lalong-lalo na kay Dylan. She's really a w***e, and even how hard she strive to change her life, she could not change herself. Mananatili ang nakaraan na kaniyang kinasanayan. Madali pa rin siyang bumigay, kulang na nga lang ay tawagin niyang makati ang sarili.
“Luisa, sandali.” Nahawakan ni Dylan ang kaniyang braso at mabilis na iniharap dito. “Stop running away!”
Nagulat siya sa ginawa nito at napatitig sa lalaki. Tila umurong ang kan
