“JELO!”
“Lola Isay!”
Niyakap at binuhat ni Tita Liza si Jelo pagkakita nito sa amin. Pahirapan pa ang pag-alis namin kanina sa complex. Umiiyak si Jelo at matiyaga kong pinapapaliwanagan tungkol sa aming pag-alis. Habang naghihirap ako sa pagpapaintindi sa anak ko, nasa background naman si Wesley at nangongonsensiya pa. Nakausap ko naman siya kagabi at sinabi ko na ang plano ko. Nitong umaga na lang niya ako sinumbatan nang makita niyang naka-empake na ulit ang gamit namin ni Jelo. Hindi na raw ako naawa sa pamangkin niya. Bakit daw aalis pa’ko kung sinsuportahan naman kami ni Israel? Ang dami pang sinabi ni Wesley hanggang sa tumahimik siya at nagsawa. Imbes na pumasok sa eskwela, sinamahan niya kami sakay ng minamanehong kotse ni Mang Jun. Inihatid niya kami sa aming lilipatan kung saa
