"My God, Akhi! Mabuti at umuwi ka na. Tinakot mo ako. Akala ko ay napahamak ka na. Saan ka ba pumunta at hindi ka nila mahanap?" Sunod-sunod na tanong ko. Ngumiti siya kaya kumunot ang aking noo. Hindi iyon ang klase ng ngiti na palagi kong nakikita sa kanyang mga labi. Kakaiba iyon at sigurado ako na sa ginawa nitong paglabas at pag punta kung saan ay may napagtanto siya dahilan kaya naging gano'n ang kanyang ngiti.
"Akhi, ayos ka lang ba?" Nag-aalalang tanong ko. Hindi pa rin nabubura ang kakaiba niyang ngiti.
"Ayos lang. Si Adrian, nasaan?" Sagot niya at saka tumingin sa paligid. Napanuntong hininga na lang ako. Kaninang umaga pa siya lumabas ng bahay at ngayon na umuwi siya ay nagsisimula nang dumilim sa labas ng bahay. Inaasahan ko na ang pagkain ang una niya itatanong at hahanapi
