Chapter 102

1105 Words

Akhira's Pov The next whole day was empty. I feel empty and vulnerable. Nanatili ako sa loob ng aking kwarto, nakadapa sa malaking kama at patuloy na umaagos ang luha mula sa aking mga mata. Nagawa kong ngumiti sa harapan ni Manang pero nang bumalik ako sa aking kwarto at muling mapag-isa ay biglang umatake ang nakakamatay na pakiramdam. Pilit ko man pigilan ang sarili sa pag-iyak ngunit patuloy pa rin ang aking mga mata, tila ba may sariling isip ang mga ito at bigla na lang bumubuhos. Ilang sandali pa ay biglang humangin ng malakas. Kasunod niyon ay bumuhos na ang ulan hanggang sa magsimulang dumilim ang kalangitan kasabay ng malakas na ulan. Patagilid akong humiga habang nakaharap sa bintana. Hindi ko magawang mag-isip ng matino. Hindi ko alam ang aking gagawin. I feel like, I w

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD