39
Chapter Thirty-nine "Hindi ka pa pwedeng mamatay. Titikman ko talaga 'yong poging asawa mo kapag namatay ka." Ani ni Pluma. Naririnig ko pa sila ngunit hindi ko na magawang dumilat pa. Hangang tuluyan na ngang sumarado ang mundo ko sa kanila. "She's awake na…" ani ni Lucille nang marahan akong dumilat. Bahagya akong ngumiti, kahit pa bahagyang kumirot ang tagiliran ko. "Isaia…" ani ni Tatti na nangingilid ang luha na tumitig sa akin. "I'm fine now." Alam ko namang labis na takot ang dinukot ko sa nangyari. "Ilang days ka ring walang malay. Kung hindi mo ginamit 'yong gamot na ibinigay ko sa 'yo, baka isang taon kang comatose or worse 'di ka na magising. Sobra mo kaming pinag-alala. Hindi ka ba talaga marunong magbilang, 2 pa lang naka 3 ka na agad." Sermon nito sa akin. "Sorry
- Writer
