ARGUS POV.
Hindi ako nagkamali ng desisyon nang dalhin ko siya sa ospital. Ngunit kahit paulit-ulit kong sabihin iyon sa sarili ko, hindi pa rin humuhupa ang kaba sa dibdib ko. Ayon sa kanyang OB-Gynae, kailangan niyang manatili sa higaan. Masyadong mababa ang pwesto ng baby, at posibleng magka-bleeding si Aneth.
Sa sandaling marinig ko iyon, parang may malamig na kamay na pumisil sa aking puso. Hindi ko matanggap na ganoon kalapit ang panganib… na sa isang iglap, maaari siyang mawala ang aming unang anak, ang isa sa pinakamahalaga sa buhay ko. Wala akong maisip na tatawagan kundi si Tita Ale; pakiramdam ko, kung wala akong may mapagsasabihan, tuluyan akong kakainin ng matinding takot.
Habang naghihintay sa kanilang pagdating, hindi ako umaalis sa tabi ni Aneth. Nakaupo lang ako roon, h
