PNN : 07 (SPG ⚠️)

1206 Words
Hawak-hawak niya ito sa kamay pilit na inaalis ang kamay nitong mariing nakasabunot sa buhok niya. Puro gasgas na rin siya dahil sa paghila nito sa kanya, pero hindi na niya iyon alintana. Pero iyong sa buhok niya, nais niyang bitiwan nito dahil napakasakit niyon, halos magkaihi na siya sa sobrang sakit ng anit niya. "Bitiwan mo na ang buhok Cardo... parang awa mo na, sobrang sakitttt... ahhhh.... pleaseee... " palahaw pa rin niya habang pilit na inaalis ang kamay nito. "Dapat sa iyong p*tangina ka pinaparusahan! Hindi ko alam kung sino-sino pang mga lalaki ang kinakalantari mo para lamang mapapayag sila na bugbugin ako tang ina mo! Pati ako tatarantaduhin mo pa g*go ka bobo! Boba ka sa pinaka boba, akala mo hindi ko malalaman ang mga pinaggagawa mo!" Galit na galit pa ring sigaw nito sa kanya. Nang makarating sila sa loob ng bahay agad nitong sinipa ang kawayang pinto ng kanilang bahay isinara nito iyon. "Cardo, tama na... Maawa ka sa akin.... Wala akong alam sa mga sinasabi mo... h-hindi ko kailanman ginawa ang bagay na iyon. Alam mo naman na i-ikaw lang ang mahal ko, ikaw lang ang lalaki sa buhay ko. Kaya huwag mong iisipin na may iba parang awa mo na, tumigil ka na. Hindi ko na talaga kaya bibigay na ang katawan ko sa araw-araw mong pambubugbog. Kaya n tama na please, sa s-susunod na araw naman na hindi ko na talaga kaya Cardo." Patuloy pa rin siya sa pagmamakaawa nagbabakasakali siya na titigilan na siya nito. Ngunit bigla siya nitong binitawan sa buhok, marahas na para bang pahila pa ang paggawa nito kaya pakiramdam niya ay may mga nabunot na buhok sa kanyang ulo. Pero umiyak pa rin siya kasi hindi na niya mawari yung sakit ng katawan niya, masakit sa mukha, masakit yung bibig niya, masakit ang likod niya, lahat na lang masasakit at dahil lamang yun sa pambubugbog ng lalaki hindi pa nga naghihilom ang mga sugat. Pati na yung mga pasa na ginawa nito noong nakaraang araw, ngayon na naman, ganun na naman. Kitang-kita iyon sa kanyang balat dahil makinis at maputi ang kanyang balat, pero ngayon puro peklat na at hindi nawawala ang mga bakas ng mga pasa dahil sa pambubugbog ni Cardo. Akala niya ay tapos na, akala niya ay titigil na ito, ngunit nanlalaki ang kanyang mga mata habang tinitingnan ito dahil inalis nito ang sinturon na suot-suot nitong pantalon. Alam na niya ang kasunod non. "C-Cardoooo.... Araayyyyyyy..... aahhhhh..." sigaw ulit niya ng hatawin siya nito ng hinubad nitong sinturon. Isang hataw, dalawa, tatlo, apat, hanggang maging lima at batid niya na ang mga hataw na iyon ng sinturon ay bumakat na naman sa kanyang katawan ngunit hindi pa doon nagtatapos iyon. Lalo at nakita na niyang, ibinaba na ni Cardo ang pantalon nitong suot kasunod niyon ang paghantad sa kanya ng alaga nito na noon kahit na galit na galit ito ay tila handa na naman siyang parusahan. Gamit ang bagay na iyon na para bang habang naghuhumiyaw siya sa sakit lalong nakakapagbigay dito ng matinding pagnanasa. "Hubad! Dapat sayong pokpok ka! Kinakant*t sa bibig para makabayad ka naman sa pagpapatira ko sayo dito sa bahay ko!" Pauyam na wika pa nito. Akma siyang hahatawin muli ng sinturon, kaya agad na siyang kumilos hindi na siya maaari pang tumanggi kailangan niyang sumunod dito para hindi na masaktan pa. Kaya naman kahit sobrang sama ng pakiramdam, sobrang sama ng loob niya at gusto niyang sumbatan ito, ipagsigawan dito at ipaalala na asawa siya nito at hindi siya alagang hayop na dapat ay saktan nito ng paulit-ulit. Mabilis niyang hinubad ang suot niyang t-shirt, kasama na syempre ang kanyamg bra, maging suot niyang short at panty. Napangisi ito ng mahantad na dito ang maganda niyang hubog ng katawan, maganda kasi ang hubog ng katawan niya. Maputi, medyo may kalusugan ang dibdib magandang pang-upo, makinis dati nhayon hindi na dahil ngayon puro peklat na, maging ang buo niyang katawan dahil sa paulit-ulit na pananakit ni Cardo. "Tang*na mo Elora! Demonyo talaga ang ganda mo! Kaya hindi kita mapalayas dito sa bahay eh, kaya hindi ko magawa gawa na ipagkatiwala ka sa ibang lalaki dahil ang ganda mo. Iyang katawang iyan akin lang yan, akalain ko bang magiging akin iyan ka! Pero kailangan mo ako eh lalo na at wala ng may guato pa sayong kamag-anak mo. Kaya yan na lang serbisyo mo sa akin, kaya naman pag-igihan mo para hindi ka nasasaktan. Tignan mo nga puro peklat ka na dahil sa kagagalahan mo kasi yan hindi ka naman sana masasaktan eh. Pero tang*na, ang bango mo Elora... aahhh...." tila ulol na wika nito. Umiyak na lamang siya na hindi na naglilikha ng ingay, iyon bang tulo na lamang ng tulo ang kanyang luha. Gusto niya sumigaw gusto niya magreklamo, murahin ito nh paulit ulit pero hindi niya magawa. Kaya naman yung galit niya sa luha na lamang niya binawi tudo ng tulo ang kanyang luha at marahas namang hinawakan ni Cardo ang kanyang mukha.. Tila tuwang tuwa pa ito na nakikita siyang umiiyak pa rin, iniiwas niya ang kanyang mukha, gusto niyang umiwas gusto niyang tanggalin ang kamay nito, gusto niya ipakita na galit siya dito. Pero alam niya na kapag ginawa niya iyon masahol pang pananakit ang mararanasan niya kaya naman hinayaan na lamang niya ito. Agad nitong isinubsob ang kanyang mukha sa pagitan ng hita nito, at wala siyang magawa konti ang tanggapin na lamang ang kapalaran niya bilang asawa nito. Isinamual nito ang kahabaan na galit na galit, at walamg pasintabi nitong binayo ng binayo ang bibig niya. Halos magkandaduwal na siya, maging lalamunan niya ay nasasaktan na rin, pero ano pa nga bang magagawa niya. Gaya nga ng lagi nitong sinasabi na obligasyon niya ang tanggapin lahat ng trip nito sa s*x. Kaya naman pumikit na lamamg siya habang patuloy na umaagos ang luha sa kanyang pisngi. At hinayaan ng bayuhin ng bayuhin ni Cardo gamit ang alaga nitong tila kahoy sa tigas. Na kahit ayun natatamaan ang kanyang lalamunan sa pagbayo sa bibig niya na kahit halos tumayak na ang laway niya dahil sa ginagawa nitong mabilis na pagbayo sa bibig niya. Pero wala siyang magawa kundi umiyak na lang ay tanggapin lahat. Mas dumiin ang pagpikit at hinintay na lamang na makaraos na ito sa kanyang bibig. Alam niya na mas masahol pa doon ang mararanasan niya mamaya kapag natapos na ito, tanggap na niya kung ano talaga ang kapalaran niya sa kamay ni Cardo. Ngunit habang nakapikit, tila tukso namang sumagi sa isipan niya ang kanyang Ninong Minandro. Ang mga mata nitong nag-aalala habang nakatuon sa kanya at ang mga katagang binanggit nito... "Kung magbago ang isip mo, magtungo ka lang sa bahay, sisiguraduhin ko sa iyong hindi mo mararanasan ang lahat ng paghihirap na ginagawa ng walang hiyang lalaking iyan." Biglang tila nagkaroon ng liwanag ang lahat, tila lahat ng paghihirap niya ay matutuldukan na. Di bale ng maging parausan ng kanyang Ninong, kung totoo man ang sinasabi mg mga tao tungkol dito. Atleast, maging parausan man siya tiyak na kaginhawahan ang mararanasan niya doon at hindi siya sasaktan ng kanyang Ninong. Kesa naman kay Cardo, parausan na nga siya, ginagawa pang punching bag nito. ITUTULOY
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD