Kalbim kaburgalarımın arasına hapsolmuş gibiydi; kaçmaya çalışıyor ama bir türlü çıkamıyordu. Güneş, binaların arasından süzülüp yüzüme vuruyordu ama içimdeki ürpertiye dokunamıyordu. Adamın yüzünü görmeye çalıştım. Güneş gözlerinin üstüne düşüyor, bir maske gibi gölgelendiriyordu. Tanıyamadım.
Kim bu?
Ne istiyor benden?
Gözlerim, onun gözlerinde gezindi. Koyu, derin, ifadesiz… Sanki bir şey söylemek istiyor ama dili susturulmuş gibiydi.
“Sen…” dedim, kelime ağzımdan kaçarken bile korktum. “Sen kimsin?”
Adam cevap vermedi. Sadece baktı.
Sessizlik, bir anlığına bütün sokak seslerini yuttu; uzaklardan gelen korna bile kesildi. O an, sadece kalbimin sesi vardı.
Tam o sırada, bir el adamın omzuna indi. Bir refleks gibi, sert ve kararlı. Adamın bedeni geriye çekildi, sanki görünmez bir i
