Chapter 43
Tahimik ang paligid. Nagmulat si Helena ng mga mata at blangko ang isip na tumitig sa kisame.
Umaga na. Lumipas na ang araw. This is a new morning to face the challenges. Bumangon siya. Magiging normal ang kanyang buhay dito, ipinapangako niya sa kanyang sarili. naghilamos siya. Pagkahilamos ay sinilip niya si Lara sa kwarto pero wala roon ang ina niya.
“Ma’!” Tawag niya sa ina.
Nakita niya ito sa labas, nakaupo sa lumang Uratex na malaking upuan habang kampante na nakasandal.
“Halika,” anyaya ni Lara sa kanya kaya lumabas siya.
“Kumain ka na ba, Ma’?”
“Tapos na. Maaga akong pinakakain ng ninang mo. Nasa palengke na nga siya at bibili raw ng bagong katay na karne. Kumain ka na. May tinapay sa loob.”
“Mamaya na lang, Ma’.”
“Kumusta ka naman anak sa Maynila? Anong nangyar
