Miko De La Cerna Hidden Wife

“Kailangan ko pa bang umuwi diyan?” tanong niya sa telepono habang kausap ang Mommy niya. “Dalawang taon na rin naman ang lumipas at okay na ako sa kalagayan ko ngayon dito sa New York. At siya din naman, maayos na ang buhay niya. Ang ganda ng political career niya. Kung uuwi pa ako diyan at malaman ng mga tao kung sino ako, baka masira pa ang career niya.” Nakabukas ang bintana ng apartment niya. Malamig ang hangin ng New York. Tanaw niya ang mga ilaw ng mga building sa labas. Nakabukas din ang laptop sa mesa. Lumamig na ang kape niya sa tabi. “Anak, iyon ang utos ng Daddy mo. Umuwi ka rito sa San Juan at ayusin ninyo ang pagsasama ninyo ni Miko,” tugon ng Mommy niya. Humugot siya ng malalim na paghinga at mariing ipinikit ang mga mata. Alam niyang darating din ang araw na pababalikin siya sa San Juan para kay Miko. Ang lalaking pinakasalan niya. Sapilitan silang pinakasal dalawang taon na ang nakalilipas. Iyon daw ang kasunduan ng Daddy niya at ng papa ni Miko. Ang weird lang. Hindi na uso ang arranged marriage sa panahon ngayon. Pero wala siyang nagawa nang sapilitang ipakasal siya kay Miko de la Cerna. Dalawang araw pa lang mula nang makilala niya ang lalaki. Ganoon kabilis ang lahat. Sa isang iglap, asawa na niya si Miko de la Cerna. At dala na niya ang apelyido nito nang pumunta siya sa New York para mag-aral. Dalawang taon na ang lumipas. Akala niya naka-move on na siya. Hindi na niya iniisip ang lalaking iyon. Pero ngayon, sapilitan na naman siyang pinauuwi ng Daddy niya sa San Juan para ayusin ang relasyon nila ng lalaking sinasabing asawa niya. Na ni minsan hindi siya kinumusta. Hindi siya tinawagan. Hindi siya dinalaw sa apartment niya sa New York. Alam naman nito kung saan siya nakatira. Pero ano pa nga ba ang aasahan niya kay Miko de la Cerna? Wala naman itong pagtingin sa kanya. Sumusunod lang din ito sa mga magulang para wala nang gulo. “Sa pagkakataong ito, tatanggi na ako, Mommy. Hindi ako susunod kay Daddy,” buong tapang niyang sabi. “Patricia!” mariing tawag ng ina sa buong pangalan niya. “I’m sorry po, Mommy,” paumanhin niya at binaba na ang tawag para hindi na siya kulitin pa. Humugot ulit siya ng malalim na paghinga. Sumasakit ang ulo niya tuwing si Miko ang pinag-uusapan nila. “I have my own life. I’m already twenty years old. I can handle myself now. Kaya ko na ring buhayin ang sarili ko,” bulong niya at lumakad papunta sa kama. Sa isang kilalang building sa New York siya nakatira. Si Miko de la Cerna ang nagbabayad ng apartment at nagbibigay din ng allowance sa kanya. Siya mismo ang nagsabi na bumalik na lang siya ng New York pagkatapos ng kasal nila at siya na ang bahala sa lahat ng gastusin. Wala siyang naging problema sa New York. Provided lahat ng kailangan niya. Nag-aaral siya sa kilalang university at si Miko din ang sumasagot ng tuition fee. Allowance, car, gas, groceries — lahat si Miko ang nagbabayad. She is living her best life sa New York. Sa expense ng asawang ayaw siyang pabalikin sa San Juan. Asawang hindi siya mahal kaya tinapon na lang siya sa New York. Tinanggap niya ang offer ni Miko. Kaya dalawang taon na siyang namumuhay mag-isa at malaya. At ngayon, bigla siyang pinapauwi ng Daddy niya. Kung uuwi siya, baka magalit si Miko at hindi na siya payagan pang bumalik ng New York. May usapan na sila. Hindi siya babalik ng San Juan kapalit ng magarbong pamumuhay niya. Tinupad ni Miko ang pangako nito. Kaya dapat lang na tuparin din niya ang pangako na magtatago siya sa New York. Wala dapat ibang makakaalam na asawa niya ito. Tanging secretary lang ni Miko ang nakakausap niya para sa allowance. Zero communication sila sa loob ng dalawang taon. Updated naman siya sa asawa niya dahil politician ito. Vice Mayor ito sa San Juan habang Mayor naman ang pinsan nitong si Mark de la Cerna. Sa pagkakaalam niya, magpapalit sila ng posisyon sa susunod na halalan. Ganoon talaga sa pulitika. Magkakamag-anak lang ang umuupo. Fashion designer siya sa university. Nagmo-model din siya sa ilang clothing company dito sa New York. Kahit Filipina, nag-stand out pa rin ang ganda niya. Walang nakakaalam na may asawa na siya. “Single” lagi ang nilalagay niya sa info. Hindi rin niya sinusuot ang wedding ring na bigay ni Miko. Wala siyang balak isuot iyon. Baka ibenta niya pa kapag wala na siyang sustento mula rito. Habang nakahiga siya, nag-ring ulit ang cellphone niya. Si Daddy na ang tumatawag. Nagdalawang-isip siya kung sasagutin. Alam niyang pagsasabihan lang siya at pipiliting umuwi ng San Juan. Pero sinagot pa rin niya. “Dad?” “Patricia!” galit na bungad ng ama. “Uuwi ka rito sa San Juan o ako mismo ang susundo sa iyo diyan sa New York!” “Daddy, hindi naman ako nais makita ni Miko,” sagot niya. “Ano na lang ang mangyayari sa pagsasama ninyo kung malayo kayo sa isa’t isa? Dalawang taon na kayong kasal pero hindi pa kayo nagsama. Hindi na ako papayag na kayo ang magdesisyon ngayon ni Miko. Sinayang ninyo na ang dalawang taon ninyo! Hindi na ako basta uupo na lang at walang gagawin. Anak kita at alam ko kung ano ang makakabuti sa iyo!” “Umuwi ka na rito at huwag ka nang babalik pa diyan sa New York. Tapos na ang laro ninyo ni Miko!” dagdag pa nito. “Pero Daddy, hindi po nais ni Miko na—” “Ako mismo ang kakausap kay Miko para siya na mismo ang magsundo sa iyo diyan sa New York at iuwi ka niya rito!” putol nito sa kanya. “Maghanda ka na diyan, Patricia. Uuwi ka na ng San Juan sa ayaw at sa gusto mo!” Pinatay na nito ang tawag bago pa siya nakapagsalita. Nais siyang itago ng sarili niyang asawa. “Ano ang gagawin ko?” tanong niya sa sarili habang kinagat ang kuko. Nanunuyo ang labi niya. Tiyak na gagawin ng Daddy niya ang sinabi nito. Kakausapin nito si Miko. “Dapat ko bang unahan si Daddy?” Sinubukan niyang tawagan ang secretary ng asawa para humingi ng appointment. Sumagot naman agad ito. Sinabi niyang nais niyang makausap si Miko. Importante. Ang sagot lang ng secretary: hintayin na lang daw ang tawag ni Miko. Hindi niya alam kung kailan. Nakiusap pa siya na sabihing urgent. Pero kaswal lang ang “oo” ng secretary, parang wala itong pakialam. Wala siyang contact kay Miko. Hindi niya alam ang personal number nito. Email lang. At baka secretary rin ang humahawak noon. Matatagalan pa bago siya makausap nito. Nag-send na rin siya ng email kay Miko. Ipinabatid niya ang nais ng Daddy niya. Na pauwiin na siya sa San Juan at magsama na raw sila. Alam niyang hindi papayag si Miko. Lalo na sa pagsasama nila. Siya pa ang mapapahiya sa gagawin ng Daddy niya. Maayos na ang buhay niya dito. Masaya siya. Hindi na niya iniisip ang asawa niya. Ang mahalaga, nag-e-enjoy siya kahit mag-isa lang. Nakatitig lang siya sa screen ng laptop matapos ma-send ang email. Sumasalamin sa mga mata niya ang ilaw nito. Umaasa siyang tatawag si Miko. Alam naman nito ang number niya. Sa secretary, pwede siya nitong tawagan anytime. Wala siyang secretary. Kaya direct na sa kanya kapag tumawag. Iyon ay kung tatawag si Miko. Baka siya lang ang nagpa-panic. At balewala lang lahat ng ito sa asawa niya.