UMAGA na naman, at heto kaming dalawa ni Tristan na parehong nakatayo sa loob ng kitchen. Pinapanood ko siyang magluto ng sinangag na kanin para sa akin. Tinanong niya kasi ako kanina kung ano ang gusto kong breakfast, at sinagot ko naman siya na gusto ko ng fried rice na parang chowking style.
Kaya heto siya ngayon, pinagluluto ako. At ang galing niya talaga magluto na akala mo'y professional chef, may pahagis-hagis pa ng sinangag sa kawali tuwing hinahalo niya, at tuwang-tuwa naman ako sa kakapanood sa kaniya.
“Ang galing mo pala talaga magluto, Tristan,” I said, unable to hide the admiration in my voice as I stood beside him with a smile.
“Basic lang sa akin ang mga ganito, sweetheart,” he replied with a self-satisfied grin, clearly enjoying the compliment. Then he shot me a teasing
