"Tulong!" sigaw ko habang tumatakbo pero ilang kilometro pa ang layo ng lugar na may bahay kaya kahit sumigaw ako, walang makakarinig. Mali ang nagawa kong iyon dahil napansin agad ng isa sa kanila na kahit gumawa ng ingay, walang makakrinig. Nagsimulang tumulo ang luha sa aking mga mata at pakiramdam ko, katapusan ko na. Nakaramdam na ako ng pamimigat ng paa pero hindi ito ang oras para mapagod. Kailangan kong tumakbo ng tumakbo hanggang sa makarating ako sa bahay pero malayo pa ito kung tutuusin.
Naisip kong ihagis ang bag ko dahil nakakasagabal ang laman nito sa pagtakbo ko pero naaalala ko ang mga bagay na iniwan sa akin ni Markus. Ang pang - spray lang ang nadala ko kaya agad kong kinuha ito sa bulsa ng bag ko.
"Miss, saan ka pupunta!" sigaw ng isa at nagtawanan ang mga kasamahan
