Kabanata XXV
SIMOUN
HINDI AKO dinadalaw ng antok kaya naman naisipan kong lumabas muna ng amingan at maupo sa may papag na higaan sa labas sa ilalim ng isang puno ng manga. Katabi ko si Tiago na siyang lagi ko lang kausap sa tuwing gabi.
Sinindihan ko ang isang gasera na magsisilbi kong tanglaw sa dilim.
Malalim ang aking iniisip ng mga sandaling iyon. Mga bagay na bumabagabag sa akin sa mga nagdaang araw.
Tama pa ng aba ang aking ginagawa? Hindi ba’t nandito ako sa hacienda, una dahil sa isang bagay na dapat kong isakatuparan, ang paghihiganti sa mga Guerrero sa ginawa nilang pagpapalayas at pagpaslang sa ilang myembro ng aking pamilya.
Tandang danda ko pa ang panahong iyon na kung saan, sa mismong manggahan na ito ay pinalayas kami ng pamilya Guerrero. Hindi ko inaasahan na hindi
