XELLONIA POV
“XELLONIA!”
Nangunot ang noo ko nang makita ko si Karen, ang isa sa mga scholar na katulad ko at isa rin na kinikilala kong kaibigan sa campus.
“Karen, bakit?” tanong ko sa kanya.
Hinawakan niya ang aking kamay at hinila papasok sa loob ng classroom namin. Pumunta kami sa sulok nito at nakita ko sa mga mata niya ang ngiti.
“Um, anong mayroʼn, Karen? Mukhang masaya ka yata?” tanong ko sa kanya. “Lumabas na ba ang result sa pag—apply ng latin honors?” dagdag na tanong ko sa kanya.
Ang head professor namin ang nag—apply sa amin for latin honors.
Umiling siya sa akin. “Hindi pa, Xellonia. Iba iyong sasabihin ko sa iyo. Nalaman kong naghahanap ka ng work, ʼdi ba?” tanong niya sa akin.
Mukha naman kasing alam ng lahat na naghahanap talaga ako ng trabaho. Alam nila ang esta
