“LUISA, may naghahanap sa ‘yo sa ibaba.”
Kumunot ang noo ni Luisa dahil sa sinabi ni Piper. Pumasok ito sa silid na ngiting-ngiti. Malayong-malayo sa malungkot nilang mukha kagabi. “At sino naman?” Wala siyang inaasahan na kung sino man. Hindi kahit si Dylan na batid niyang masamang-masama ang loob sa kaniya at kahit kailan ay hindi na siya mapapatawad. Ang mga taong nakakaalam ng nakaraan niya ay agad siyang pinagtatabuyan, kaya laking pasasalamat niyang nanatili si Piper at Liam sa kaniyang tabi.
“Basta, babain mo na lang. Saka ayusin mo ‘yang mga mata mo, namumugto pa.”
Bumangon siya sa kama at timingin sa kaibigan. “Akala mo naman ‘yong iyo ay hindi.” Natawa na lamang siya dahil parehong maga ang kanilang mga mata dahil sa kaiiyak kagabi.
“Halika na bumaba ka na. Kumain na rin
