Matias POV.
Mahigpit kong hawak ang manibela habang mabilis na binabaybay ng sasakyan ang madilim na kalsada.
Malakas ang ulan at parang nakikisimpatya sa nararamdaman ko. Paminsan minsan kumikidla at kumukuog ngunit hindi ko iyon alintana. Patuloy ako sa pagmamaneho kahit ang isip ko… magulo.
Sobrang gulo.
Paulit-ulit na bumabalik sa alaala ko ang lahat.
Si Gladerious.
Ang mga luha niya.
Ang pagmamakaawa niya.
At ang oras na pinalayas ko silang mag-ina.
Napahigpit ang hawak ko sa manibela hanggang, parang doon ako kumukuha ng lakas. Sapagkat nanghihina ang pakiramdam ko sa matinding pagsisisi. Kung bakit ko nagawa ang bagay na ‘yon sa aking mag-ina
.
“f**k…” paos kong mura.
Hindi ko alam paano ko nagawa iyon.
Hindi ko alam paano ko natitiis na makita siyang umiiyak habang yak
