ILANG sandali na ang lumipas ngunit nananatili pa rin si Nastya na nakaupo sa kandungan ni Kirst habang nakayakap dito at nakasiksik ang mukha sa may leeg ng nobyo.
Minutes from now, magkakahiwalay na naman sila. Hindi man sobrang tagal ngunit ngayon pa lang ay mami-miss na niya ito ng sobra. Tapos na ang isang linggo niya para makasama si Kirst. Kailangan na uli niyang bumalik sa Santa Anastasia. At ito naman ay sa Cebu.
Hinagod-hagod ni Kirst ang kaniyang likuran. “Kailangan na nating pumunta sa hangar, mommy.”
Mas lalong humigpit ang pagkakayakap niya kay Kirst. “Uwian na talaga,” malungkot pa niyang wika. Ramdam na ramdam niya iyong separation anxiety nang mga sandaling iyon.
“Mommy, mabilis lang lumipas ang mga araw. As you can see, tapos na agad ang isang linggo. ‘Wag ng malungk
