CHAPTER 32-3

703 Words

"Get up and let's eat." "I can't. Wala akong tsinelas," hindi na niya napigilan na sabihin ang totoo. Saglit lang siyang tinitigan ni Ice at tumingin sa sahig. Nang makita na totoo ang kaniyang sinasabi ay muling ibinalik ang tingin sa kaniya. Kapagkuwan ay nilapitan uli siya at walang seremonya na binuhat siya sa bridal position. Sa lakas at tibay ni Ice ay nagmistulang papel lang si Vivian sa mga bisig nito hanggang sa makarating sila sa kusina at naiupo na siya nito sa silya. Hinubad nito ang suot na tsinelas at saka lumuhod sa harapan niya. Pagkatapos ay isinuot ang mga iyon sa paa niya para lang hindi niya mailapat sa sahig ang mga iyon. Hindi naman naiwasan ng puso ni Vivian ang maantig. Totoo nga pala talaga na hindi pa nito nakakalimutan ang pinakaayaw niya. "Siguro naman maka

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD