Chapter 10
CLARISSE'S POV
Marahan na lang akong napa yakap sa aking sarili, na humampas ang malamig na simo'y sa aking balat. Pinako ko na lang ang tingin sa kawalan, gumuhit na lang ang lungkot sa aking mga mata na pinapanuod ang malawak na balconahe sa parteng likod ng bahay namin.
Hindi na alintana sa akin kong ilang minuto na akong naka tayo roon, ang payapa at tahimik na lugar ang mag pakalma na lang sa akin.
Pinikit ko ang aking mga mata at bigla na lang kumirot ang puso ko na maalala na lang ang nangyari kanina.
Nangyari na mag bigay sakit sa aking puso, na maalala ang galit na mukha ni Papa.
Ang kanyang nanlilisik na mga mata at kong paano niya ako tignan kanina ng kay talim, mag bigay bigat sa aking dibdib.
Bakit?
Ano bang nagawa kong pag kakamali?
Bakit, hindi niya man l
