Claimed By Ninong Senator [SSPG]

NINONG SENATOR 5

Third Person POV

PAGKATAPOS ng dinner ay bumalik na kaagad si Leandro sa kaniyang kwarto upang magpahinga. Ngunit sa halip na ipikit ang mga mata nanatili siyang mulat dahil sa mga naiisip niya. Hindi maalis sa isip niya ang nadatnan niya kanina sa kwarto ng inaanak niya. Ginugulo nito ang isip niya. Hindi niya akalaing, inaanak lang pala niya ang tanging bubuhay sa natutulog niyang p*********i. Matagal na din na hindi niya na nagawang paligayahin ang sarili. But now, ito siya tumitigas na naman ang p*********i niya.

Kailangan niya itong palabasin. Gamit ang palad niya. Matagal na rin na hindi niya ito nagagawa. Pero ngayon, magagawa niya na.

Ang huling babaeng bumuhay sa p*********i niya ay ang kaniyang EX na matagal ng patay. Mahal na mahal niya ito kaya hanggang ngayon hindi pa rin ito napapalitan sa puso niya. Hindi niya maitatangging kamukha nito si Lorna. Kaya sa unang pagkikita niya pa lang sa inaanak niya may kakaiba na siyang nararamdaman para dito. And now, he is fantasizing about his goddaughter. Mali ito, pero mapipigilan ba niya ang kaniyang sarili?

He slid his hand beneath the waistband of his pajama pants, slipping it inside as his fingers slowly caressed his manhood.

"Ohh...Lorna...shit!" nakapikit na ungol niya. Paulit-ulit niyang pinadulas ang kamay niya sa kahabaan ng p*********i niya habang iniisip at sinasambit ang pangalan ng inaanak niya.

"Ohhh..fuck! You're driving me crazy..." mas lalo niyang binilisan ang pagtaas baba ng kamay niya. Malapit na siya ng bigla siyang makarinig ng mga katok sa pintuan niya.

"s**t!" napahinto siya. Bitin na bitin. Ipagpapatuloy pa sana niya ito ngunit hindi tumitigil ang mga katok sa pinto.

"Damn! Who the f**k is that?" inis na inayos ni Leandro ang kaniyang pajama. Pinunasan naman ng tissue ang kamay niya bago napilitan na tumayo mula sa kama. Wala siyang suot pang-itaas na saplot kundi tanging pajama lamang ng tahakin niya ang pinto.

Nang buksan ito tumambad sa kaniyang harapan ang isa niyang bodyguard. Napakunot ang kaniyang noo. "What the hell—"

"Mr. Senator, nawawala po si Miss Lorna."

"What?"

"Pagpasok ni Sasa sa silid ng inaanak niyo wala raw ito. Kasalukuyan na nila itong hinahanap. Nagpunta ako rito upang ipaalam sa inyo."

"Bakit ngayon mo lang sinabi? Ano pa hinihintay mo? Tumulong ka na sa paghahanap!" sigaw niya. Kaagad na tumalikod ang kaniyang bodyguard, siya naman ay bumalik sa loob upang kumuha ng jacket.

----

Lorna's POV

Maingat kong binuksan ang pinto ng aking silid. Bahagya lamang ang siwang nito habang sinisilip ko ang pasilyo. Nakahinga ako nang maluwag nang mapansing wala roon ang bodyguard na gabi-gabing nakabantay sa labas ng aking kwarto.

Ito na ang pagkakataon. Makakatakas na ako rito.

Hindi na ako nag-aksaya pa ng oras. Marahan kong isinara ang pinto at mabilis kong inihakbang ang mga paa ko. Halos hindi ako humihinga sa takot na may biglang lumabas sa isa sa mga silid na nadadaanan ko. O 'di kaya makasalubong ko ang bodyguard ni ninong.

Nang marating ko ang hagdan ay dahan-dahan akong bumaba, pinipigilan ang bawat yabag na makagawa ng ingay. Sinuyod ng aking paningin ang kabuuan ng malawak na sala.

Mabuti na lang walang tao. Nasaan kaya mga bodyguard ni Ninong. Tuwing gabi nagkakalat sila dito sa sala pero ngayon wala sila dito.

Nagpalinga-linga pa ako upang makatiyak bago tuluyang tumakbo patungo sa main door. Nanginginig ang mga kamay kong pinihit ang doorknob.

Nang mabuksan ito ay agad akong lumabas ng mansion.

Sumalubong sa akin ang malamig na hangin kasunod na rin ng pagbuhos ng malakas na ulan. Ilang segundo pa lamang akong nasa labas ay tuluyan nang nabasa ang aking buhok at damit, ngunit wala na akong pakialam.

Mas mahalaga ang makaalis dito.

Humigpit ang kapit ko sa laylayan ng aking mahabang suot na palda habang patuloy na tumatakbo patungo sa malapad na gate. Ramdam ko ang lamig ng pagbagsak ng ulan sa aking mukha at katawan. Kumakapit sa aking balat ang basang tela ng suot ko, ngunit hindi ko iyon ininda.

Isa lang ang nasa isip ko.

Kailangan kong makatakas.

Hindi ako huminto hanggang sa marating ko ang malaking bakal na gate ng mansion. Nagkaroon yata ng himala dahil ni isa ay walang nakabantay na guard sa gate. Nanginginig kong binuksan ito hanggang sa tuluyan na nga akong makalabas.

Hindi ko akalaing maulan pala kaya ito ako basang-basa tuloy ng ulan. Ayos lang basta't makalabas lang ako dito at makabalik sa dating buhay ko.

Ayoko dito. Hindi ito ang buhay na pinapangarap ko. Ang gusto ko lang naman ay magsilbi sa simbahan pero bakit ang hirap naman yatang maabot 'yon.

Hindi ko namalayang nakalayo na rin pala ako sa mansion. Ngunit napahinto ako ng makitang may mabilis na sasakyang huminto sa tabi ko. Paglingon ko doon ko nakita si Ninong senator.

Nakita niya ako.

Sinubukan ko na naman maglakad dahil ayokong maabutan niya ngunit sa minamalas ay nakasunod na siya sa akin. Bumaba siya sa kotse at mabilis na nakalapit sa akin. Habang ako ay napaatras na lang ng makitang nasa harapan ko na kaagad siya ngayon. Ang bilis niyang maglakad. Naabutan pa niya ako.

Sa gitna ng ulan tiningnan niya ako ng masama. Tatalikod na sana ako ng bigla niyang hawakan ang kamay ko. Naningkit ang mga mata ko sa bawat pagpatak ng ulan sa aking mukha. Pareho na kami ngayong nababasa. Nanginginig na rin ako sa lamig.

"Where do you think you're going, huh?" umigting ang kaniyang panga.

Winakli ko ang braso niya. "Hayaan niyo na po ako, Ninong please..gusto ko ng umuwi. Gusto kong bumalik sa dati kong buhay. Sana naman maintindihan niyo ako." pakiusap ko sa kaniya.

Hindi siya nagsalita. Hinila lang niya ako ngunit nagmatigas ako. Napahinto siya at napatingin ulit sa akin. Nagawa ko pa talagang makipagtagisan sa kaniya ng tingin kahit na nilalamig na ako.

Umigting muli ang kaniyang panga at sa isang iglap lang naramdaman ko ang mga bisig niya. Bigla na lamang niya akong binuhat at isinampay sa kaniyang balikat.

"Ninong! Ibaba mo po ako!" pagmamaktol ko. Pinaghahampas ko ang kaniyang likod. Hindi ko inaasahang papaluin niya ang puwet ko.

Nagulat ako sa ginawa niyang iyon. Nanlaki pa nga ang mga mata ko.

"Ninong, bakit mo pinalo ang puwet ko? Hindi na po ako bata."

"Huwag kang makulit kung ayaw mong hindi lang 'yan ang gagawin ko sa 'yo." sagot niya sa seryosong tono. Tinakpan ko naman kaagad ang bibig ko. Nagpatuloy siya sa paglalakad. Hanggang sa makarating kami sa kaniyang kotse.

Binuksan niya ito at walang pag-iingat niya akong ibinagsak sa malambot na upuan ng kaniyang sasakyan tsaka ito isinarado. Siya naman ay umikot upang umupo sa driver seat. Bumaling muna siya sa akin bago niya pinaharurot ang kotse. Ilang minuto lang ay nakarating din kaagad kami sa mansion.

Alam kong galit pa rin ito. Kahit sa pag-alalay niya sa akin palabas ng kotse ay may diin ang pagkakahawak niya sa aking braso.

Pagkapasok namin sa loob ng mansion ay pabagsak na binitawan ni Ninong Senator ang braso ko. Napaatras ako at napasandal sa marble partition.

Nanlilisik ang mga mata niya. Halatang galit na galit.

Ngayon ko lamang siya nakitang ganito.

"Don't ever do this again! If you try it one more time, I won't hesitate to lock you in the basement. Do you understand me?"

Napayuko ako. Nakakatakot palang magalit si Ninong.

Hindi ko nagawang sumagot. Natakot ako bigla. Unti-unti siyang lumapit sa akin. Hinaplos niya ang aking panga upang patingalain sa kaniya. Nagtama ang aming paningin. Medyo humupa ang galit sa kaniyang mga mata.

I heard him sigh. "Alam mong umuulan pero nagawa mo pa rin tumakas. What if you got sick?" mariin niyang tanong.

Nangilid na ng tuluyan ang aking mga luha, ngunit nanatili akong tahimik.

"Hindi ka nag-iisip, Lorna."

Mariin siyang napabuntong-hininga bago tumalikod sa akin. "Follow me." maiksi ngunit malamig na utos niya sa akin.

Wala akong nagawa kundi sumunod. Sa galit na nakikita ko sa kaniya ngayon, alam kong hindi ito ang tamang oras para makipagtalo.

Tahimik kaming umakyat sa ikalawang palapag hanggang sa huminto siya sa harap ng pintuan ng kaniyang silid.

Binuksan niya ang pinto at pumasok.

Nag-atubili pa ako sandali bago tuluyang sumunod.

Pagpasok ko ay kinuha niya ang isang malinis na tuwalya at iniabot iyon sa akin.

"Go take a hot shower. Use my bathroom. You're soaking wet." tinapunan niya ako ng tingin.

Tahimik ko na lamang tinanggap ang tuwalya.

"N-Ninong, sa kwarto na lang po ako maliligo." mahina kong tugon.

"Nandito ka na sa kwarto ko kaya dito ka na maligo."

Hindi na ako nagsalita pa. Dumiretso na lamang ako sa kaniyang banyo at kaagad na isinara ang pinto ng tuluyan ng makapasok. Napakagat labi ako habang sinusuyod ng yingin ang kabuuan ng banyo ni Ninong.

Hinubad ko ang lahat ng aking saplot. Lamig na lamig na kasi ako. Dumiretso ako sa tapat ng shower.

Ilang sandali pa'y dumaloy na ang mainit na tubig mula sa shower. Unti-unting nawala ang lamig na bumalot sa aking katawan.

Nang gamitin ko ang shampoo at sabon ni Ninong para bang may kakaiba akong nararamdaman. Ang bango, para bang katabi ko si Ninong senator ngayong gamit ko ang mga gamit niya sa kaniyang katawan.

Oh, noh! Ano ba itong naiisip ko? Ipinikit ko ang aking mga mata sabay iling ng aking ulo. Kung ano-anong malalaswang pumapasok sa isip ko. Makasalanan na yata ako? Hindi na ako matatanggap bilang madre kapag nagpatuloy akong ganito.

Pagkatapos ko ay binalot ko na rin ng tuwalya ang katawan ko. Ngunit napangiwi na lang ako ng maalalang wala akong damit na pamalit. Kahit nga panty wala. Nakakahiya.

Binuksan ko ng kaunti ang pintuan ng banyo tsaka sinilip sa labas si Ninong.

"Ninong!" sigaw ko.

"Yes, what is it?" sagot naman nito.

"Wala po akong panty rito." sagot ko kahit na nakakahiyang sabihin 'yon sa kaniya.

"Here." nagulat ako sa biglang pagpasok ng kamay ni Ninong sa nakaawang na pinto nitong banyo. Hawak niya ang aking mga saplot.

Laging handa pala itong si Ninong.

"S-salamat po, Ninong." sagot ko. No choice kundi kunin iyon mula sa kaniya. Tinitigan ko ang panty at bra. Napalunok na lang ako dahil lace panty itong hawak ko at hindi na baby bra itong hawak ko kundi bra na may makapal ng foam.

Si Ninong talaga. Gusto niya talaga na magsuot ako ng bra. Pati panty ko siya na rin nasusunod. Ewan ko ba dito sa Ninong ko bakit lahat na lang yata ng gamit ko gusto niyang palitan ko.

Napabuntong hininga na lamang ako.

"Are you done?" nagulat ako sa biglang sigaw ni Ninong sa labas ng pinto.

"Ah—eh, Ninong hindi pa po. Nagbibihis pa lang po ako."

Binilisan ko na ang pagbihis ko dahil baka bigla siyang pumasok. Tapos na akong magbihis sando at pajama. Binuksan ko na ang pinto. Tumambad sa akin ang Ninong kong basang-basa pa rin. Hindi pa pala siya nagbihis.

Napansin kong tiningnan niya ako mula ulo hanggang paa. Nahiya naman ako. Ang mga titig niya para bang kakaiba.

"Ahm! Ninong gagamit po ba kayo ng iyong banyo. Lalabas na po ako." nahihiyang paalam ko. Hindi pa siya tumabi ngunit pinilit kong makadaan. Tumabi rin naman siya kalaunan.

"Ninong, lalabas na po ako. Babalik na ako sa aking kwarto." paalam ko sa kaniya.

Napalingon siya sa akin. "Not yet, Lorna. I'm just gonna take a shower, and then we'll talk." pagkatapos nun ay tuluyan na siyang pumasok sa loob ng banyo.

Napanguso na lang ako. Ano kayang pag-uusapan namin? Siguro naisip niyang ikulong na ako sa basement. O 'di kaya napagod na siya sa akin kaya ibabalik niya na ako kina Mama at Papa. Kung ganoon nga, mas mabuti.

Naupo ako sa kama at naghintay kay Ninong. Ilang beses akong napasulyap sa wall clock. Habang naghihintay hindi ko naiwasang suyurin ng tingin ang kama ni Ninong.

Bakit kaya nakakalat ang tissue niya. Lilinisin ko nga.

Tumayo ako upang lapitan ang mga tissue na nagkalat sa kama at meron pa sa sahig. Pinulot ko 'yon isa-isa. Pagpulot ko ay naramdaman kong may madulas na dumampi sa kamay ko.

Si Ninong talaga, may sipon pala siya bakit pa siya lumabas kanina para lang hanapin ako.

"Lorna, anong ginagawa mo?"

Nagulat ako sa biglang pagsalita ni Ninong sa likuran ko. Napaharap ako sa kaniya at doon ko nga nasilayan ang kauna-unahang abs na nakita ko sa buong buhay ko.

Hindi lang pala gwapo ang Ninong ko kundi napakaganda pa ng kaniyang katawan. Sunod-sunod akong napalunok lalo na ng kusang bumaba ang paningin ko doon sa pagitan ng kaniyang mga hita. Nang matauhan ay kaagad kong sinampal ang sarili.

Narinig kong tumawa si Ninong. "What's wrong with you? Bakit mo sinasampal ang sarili mo?"

"K-kasi Ninong kung ano-anong pumapasok sa isip ko. Hindi ko nga po alam. Hindi na yata ako matatanggap kapag nagmadre ako."

Natawa na naman ito sabay napailing. Napawi lamang ang ngiti niya ng mapadpad sa kamay ko ang paningin niya. "Bakit hawak mo 'yong tissue?" kumunot ang noo niya.

"Eh, kasi Ninong senator pakalat kalat po sa kama at sahig ng kwarto niyo. Ang pangit po kaya tingnan. May sipon po pala kayo pero nagawa niyo pa rin akong habulin sa labas."

"Anong sipon?" kunot noong tanong niya.

"Ito po." ipinakita ko ang tissue na hawak ko. "Hindi po ba ipinunas niyo ito sa sipon niyo?"