Pinahid niya ang luhang pumatak pagpasok sa closet. Kanina pa siya umiiyak kahihintay sa asawa. Nasasaktan siya. Ramdam niyang balewala siya kay Enzo.
Ang hindi pagsundo sa kanya ni Enzo sa university ay okay lang. Naiintindihan niya—busy ito sa trabaho. Pero ang paghintayin siya at hindi man tawagan ay sobrang sakit para sa kanya. Pakiramdam niya, napaka-wala niyang halaga sa asawa. Ni hindi man siya natawagan kahit saglit lang para sabihing hindi tuloy ang dinner nila.
“Enough, Bella,” saway niya sa sarili, sabay tampal pa sa pisngi.
Hindi siya dapat umiiyak. Hindi siya dapat nasasaktan nang ganito. Hindi niya dapat hinahayaang masaktan siya.
“Enough!” taas-mukhang sabi niya at marahas na pinahid ang mga luha.
“Hindi na ako magiging sensitive. Alam ko ang lugar ko sa buhay ni
