บทที่33 ไม่เหลือใคร

1780 Words

"ออกไป ฉันบอกให้ออกไป ไม่ได้ยินหรือไง!" เสียงเอะอะโวยวายจากผู้ชายอารมณ์ร้าย เอาแต่ใจตัวเอง เขาโยนหมอนที่อยู่ใกล้ตัวไล่นางพยาบาลพิเศษที่พ่อแม่จ้างมาดูแลคนป่วยติดเตียง หลังจากที่รู้ตัวเองตัวเองเป็นอะไร เขาเพิ่งฟื้นสติขึ้นมาภายในสองสัปดาห์ก็ช็อคหนัก ปราภพหรือเฮียหนึ่งสิ้นหวังกับชีวิตตัวเองมาก ทั้งตาบอดสองข้างแถมขายังเดินไม่ได้ตอนนี้ เขาโมโห หงุดหงิดมากที่ช่วยเหลือตัวเองไม่ได้ หนำซ้ำดวงใจของตนหนีหายออกไปจากเมืองนอก เพลงพิณ เฮียอยากเจอหน้าเธอจังเลย "ฉันบอกซ้ำตั้งหลายรอบแล้วว่าออกไป ฉันอยากอยู่เงียบๆ คนเดียว" ถึงตาเขาจะมืดบอดสนิท แต่ทว่าหูยังฟังเสียงฝีเท้าของคนเดินเข้ามาใกล้ได้ชัดเจน "ฮึก ดาวขอโทษ ดาวขอโทษที่ทำให้เฮียต้องมาเป็นแบบนี้ ดาวมันโง่เองที่อยากเอาชนะนังเพลงพิณ" เสียงสะอื้นร้องไห้ของนับดาวทำให้เฮียหนึ่งต้องหันมาทางต้นน้ำเสียงนั่น "นับดาว เธอจะมาสมเพชฉันใช่ไหม ออกไป ฉันไม่ต้องการมา

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD