หล่อนตอบเขาเสียงหวาน และอัคคีก็คิดว่าตัวเองไม่ได้คิดไปคนเดียวว่าหล่อนกำลังหน้าแดงเรื่อ แววตาของหล่อนพราวพรายเหมือนกำลังเอียงอายเวลาจ้องมาที่เขา สักครู่เขาจึงเอ่ยว่า “ขึ้นรถซี...พี่มารอสักพักแล้วล่ะ” “เหรอคะ...ขอบคุณนะคะพี่เอ” หล่อนตอบรับแล้วรีบเดินอ้อมไปอีกฝั่งเพื่อเปิดประตูเข้าไปนั่งข้างคนขับ จังหวะนั้นอัคคีเหลือบมองตามและเห็นเรือนร่างของเด็กสาวที่แม่เขาพยายามจับคู่ให้เป็นว่าที่เจ้าสาวของเขา ลดาบอบบางแต่หน้าอกของหล่อนใหญ่เกินตัว ชุดกระโปรงทำให้เห็นทรวดทรงของเด็กสาววัยกระเตาะชัดเจน ทั้งเอวคอดและสะโพกของหล่อนผาย เมื่อปิดประตูรถหล่อนจึงหันมายิ้มกับเขา “พี่เอมารอนานหรือยังล่ะคะ ลดาต้องขอโทษด้วยค่ะเพราะเมื่อกี๊ติดคุยกับครูติววิชาอยู่” “ก็ไม่นานเท่าไหร่ สักห้านาทีเห็นจะได้ แล้วนี่ติววิชาอะไรเหรอ?” “วิชาภาษาอังกฤษค่ะ ที่นี่สอนหลายภาษา ลดามาติวทั้งญี่ปุ่น เกาหลี” “ติวเยอะจังเลย จะไปเรียนต่