"เธอกล้าดียังไงให้ไอ้หน้าหมานั่นมาส่งเธอ!" เสียงผีเปรตสัมภเวสีดังมาจากด้านหลังแต่นีน่ากลับสะบัดหน้าหนี คนหนึ่งก็ว่าที่คู่หมั้นอีกคนก็เพื่อนสนิท "เป็นพ่อฉันหรือไงฉันจะให้ใครมาส่งพวกนายก็ไม่มีสิทธิ์มายุ่ง!"

"ทำไมชอบยั่วพวกฉันจัง อยากมีผัวพร้อมกันสองคนหรือไงวะ!" น้องขนม เธอเป็นเด็กที่ครอบครัวของสายฟ้าและพายุ ช่วยส่งเสียเลี้ยงดูตั้งแต่เด็กจนโต เธอมักถูกสายฟ้ากับพายุกลั่นแกล้งตั้งแต่เด็กจนถึงทุกวันนี้อยู่มหาวิทยาลัยทั้งสองก็ยังคงแกล้งเธอทุกครั้งที่มีโอกาส

"พวกมึงกูไม่ไหวแล้ววะ~" เอวาเดินเซออกมานั่งหน้าผับ วันนี้เธอเสียใจกับแฟนหนุ่มที่เธอรักมานานเป็นปี ตั้งใจจะผูกโบว์ถวายตัวเป็นของขวัญวันเกิดแต่กลับกลายเป็นเธอที่ถูกเซอร์ไพรส์เสียเอง "ไม่ไหวก็พอเดี๋ยวพวกฉันไปส่ง" "ไอ้คิรัณมึงไปส่งเอวาเลยกูอยากอยู่ต่อวะ" คิรินมองไปที่กลุ่มสาวสวยหมวยอึ๋ม พวกเธอนั่งโปรยเสน่ห์ใส่เขามาตั้งนานแล้ว ถ้าไม่มัวมานั่งฟังปัญหาของเอวา ป่านนี้เขาคงลากสังขารตัวเองไปให้พวกเธอปู้ยี่ปู้ยำจนสาแก่ใจเรียบร้อยแล้ว "ไปด้วยกันมึงอย่ามาทิ้งให้กูรับผิดชอบเอวาอยู่คนเดียวได้ป่ะ" "ฉิบหายไอ้เฉิ่ม! มึงเห็นไหมว่าสาวโต๊ะนั้นอยากกินกูขนาดไหนมึงอย่าขัดกูได้ป่ะ!" "โอ๊ยยยย ไอ้คิรินถ้ามึงเงี่ยนนักไปกับกูเลย เดี๋ยวกูนี่แหละจะขึ้นขย่มพวกมึงสองคนเอง กูอยากรู้นักว่าผู้ชายมันเป็นเหี้ยอะไรกันหมด ชอบใช่ไหมอีพวกผู้หญิงง่ายๆ ร่านๆ ดอกทองอะ! ได้!! เดี๋ยวเจอกู!"

"ก็ถือเสียว่าฉันเป็นลูกหนี้กิตติมศักดิ์ก็แล้วกัน ช่วยไปเตรียมน้ำอุ่นให้ฉันด้วยฉันต้องการอาบน้ำ" ลูกคุณหนูตกสวรรค์คงจะได้ขึ้นสวรรค์ในเร็วๆ นี้ ในเมื่ออยู่ดีไม่ว่าดีไม่รู้จักเจียมตัว ก็ต้องโดนสั่งสอนให้มันรู้ว่าอะไรเป็นอะไร

เธอคือคุณหนูเอาแต่ใจอยากได้อะไรก็ต้องได้ ส่วนพวกเขาคือรุ่นพี่ตัวร้าย ที่ไม่มีคำว่าพ่ายแพ้ในทุกเรื่อง เมื่อทั้งสามคนต้องมาปะทะกับเกมรักครั้งนี้… ใครกันที่จะเป็นฝ่ายชนะและใครที่จะเป็นฝ่ายยอมแพ้ แต่คนแบบเธอไม่เคยแพ้ใครอยู่แล้ว

"ช่วยก้มมาดูงานให้ผมหน่อยครับ ผมไม่แน่ใจว่าผมทำถูกไหม" "ไหนคะคุณเวย์ติดตรงไหนหรือเปล่า?" "อืม... อู้วว" "เธออย่าโง่นักเลยไอ้เวย์มันหลอกดูนมเธออยู่ ดูหน้ามันสิโคตรหื่นขนาดนั้น เป็นน้องกูได้ไงก็ไม่รู้ขนลุก!" "อย่ามาว่าผมหนักเลยตัวพี่ก็เคยพูดว่าคุณแสนดีนมใหญ่จริงไหม?" "กูก็ไม่ได้เถียงไง ยัยนี่นมใหญ่จริงๆ คืนนั้นยังให้กูกังมึงดูดอยู่เลย มึงจำได้ไหมคืนนั้นมึงกับกูเข้าเต้าคู่กันเลย" "กรี๊ดดด ไอ้พวกบ้าท่านประธานให้ฉันมาดูใครเนี่ย สาบานว่าคุณสองคนเป็นลูกของท่านประธานไม่ใช่ว่าเด็กเก็บมาเลี้ยงนะ!" ยิ่งเถียงยิ่งด่ามันก็ไม่เกิดผลเพราะสุดท้ายฉันจะถูกทั้งสองพาขึ้นเตียงอยู่ดี ถ้าท่านประธานรู้ว่าตอนนี้ฉันกำลังพัวพันมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกับลูกชายทั้งสองคนฉันจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน "คุณวินพอแล้ว~ อ่าา~" "พี่จะซดคนเดียวเลยหรือไงวะ แบ่งให้ผมมั่งดิผมก็อยากกินน้ำของแสนดีบ้าง" "อ๊าา~ คุณเวย์เบาๆ อ๊าา~"

"อยู่ดีไม่ว่าดีชอบทำตัวให้ฉันด่า พวกพี่รู้จักคำว่ามารยาทไหม" ปากบอกไม่ชอบแต่ตามมานั่งเฝ้าถึงห้องเรียนเลยนะพ่อคุณพ่อทูนหัว ฉันมารับจ้างทำงานบ้านไม่ได้มาขายตัวรบกวนช่วยใช้สมองที่มีคิดแยกแยะด้วยนะคะ หรือว่าพวกพี่ไม่มีสมอง? " เรื่องราวของคนสี่คนที่ต้องวนเวียนมาเจอกันทุกวัน 3 เวลาหลังอาหาร ถามว่าเธออยากเจอพวกเขาไหมคำตอบคือไม่! ถ้าไม่ติดว่าเธอต้องใช้เงินจ่ายค่าเทอมที่แสนแพงเธอคงไม่มาเหยียบบ้านหลังนี้เด็ดขาด

"การที่ฉันเข้ามาอยู่ในบ้านหลังนี้ ฉันไม่ได้มาเป็นของเล่นของพวกคุณสองคน เพราะฉันเป็นคนของคุณพ่อพวกคุณ!" "หึ!" "ถึงฉันจะเป็นแค่ผู้หญิงขัดดอกแต่ฉันก็เป็นคนของพ่อพวกคุณ การที่พวกคุณเข้ามาหาฉันแบบนี้คิดบ้างไหมว่าถ้าพ่อของพวกคุณรู้จะเป็นยังไง" "พวกฉันต้องเรียกเธอว่าแม่ด้วยไหม?" "งั้นฉันกับพี่ชายเรียกเธอว่าแม่ก็ได้ ถ้าเธอคิดจะเป็นแม่ของพวกฉันสองคนงั้นขอดูดนมหน่อยสิ หึหึ!" "ทุเรศ! ออกไปจากห้องฉันได้แล้วไปสิ!"

"ถ้าพวกฉันเห็นเธอไปกับไอ้หน้าจืดนั่นอีกเธอโดนดีแน่ไข่มุก!" ไหนบอกไม่ชอบไงทำไมตามราวีเธอไม่หยุดเลยล่ะ "ตั้งแต่เกิดมาไข่มุกยังไม่เคยเจอใครใจร้ายเท่าพวกพี่สองคนเลย!" "อ๊ะ! พวกพี่~" "อองรีมึงจับแหกขากว้างๆ ดิกูจะเลียเอาให้แม่งน้ำแตกหน้าห้องเรียนนี่แหละ!" "เออมึงเร็วๆ กูอยากเลียบ้างกลิ่นหอมเตะจมูกกูเลย"