"ยังไงคะ" ฉันขมวดคิ้ว ไม่ค่อยเข้าใจเสียเท่าไหร่ ทำให้เขาพอใจ... ทำยังไงล่ะ? แต่ยังไม่ได้สงสัยนาน ร่างสูงก็ลุกพรวดขึ้น แล้วเดินเข้ามาหาฉัน กลิ่นเหล้านี่หึ่งเลย
"คะ...คุณเฟอร์กัล" ฉันผงะถอยหลังอัตโนมัติ กลิ่นเหล้าจากตัวเขานี่หึ่งเลย น้ำใสๆ ในแก้วนั้นคือเหล้าสินะ คิดว่าน้ำเปล่าเสียอีก
"กลัว?" เขาเลิกคิ้วขึ้นสูง เดินเข้ามาหาฉันไม่หยุด จนฉันหลังชนฝา
"คะ...คุณจะทำอะไร" ฉันยันอกแกร่งไว้ไม่ให้เข้ามาใกล้กว่านี้ นี่เขาจะทำอะไรน่ะ?
"คืนนั้นไม่เห็นกลัวแบบนี้" เขายิ้มเยาะ
"ก็คืนนั้น... หอมโดนวางยา" ฉันรีบพูดออกไป ไม่ให้เขาเข้าใจผิด ฉันไม่ได้ง่ายขนาดนั้นนะ ที่ทำแบบนั้นเพราะโดนวางยาต่างหาก
"งั้นมาพิสูจน์กัน" เขาโน้มใบหน้าหล่อลงมาใกล้ ยิ้มมุมปากเล็กน้อย แล้วกระซิบบอก ก่อนที่...
จุ๊บ จ๊วบ
สิ้นคำ เขาก็จับคางฉันขึ้นประกบปากจูบทันที รสชาติของเหล้าชัดมากๆ เขาเมาแล้วแน่ๆ
ปึก! ปึก! ปึก!
"อื้อออ!!!" ฉันพยายามผลักเขาออก ทุบตีอกแกร่ง แต่ร่างนั้นไม่ขยับแม้แต่นิด แถมยังจูบเอาๆ
จุ๊บ จ๊วบ
"อื้อออ!!! อื้อออ!!!" ฉันพยายามต่อต้าน แต่ก็ไม่เป็นผล เขาจะทำแบบนั้นกับฉันเหรอ... ไม่นะ ฉัน...
"ถ้าอยากอยู่ต่อ ก็ต้องเป็นเด็กดี" เขาผละจูบออกเล็กน้อย บอกชิดริมฝีปากฉัน
ฉันสบตาคมนั่น รู้สึกสับสนในหัว "เป็นเด็กดี" ที่ว่า...
จุ๊บ จ๊วบ
สมองยังไม่ได้ประมวลผลดี เขาก็จูบอีกครั้ง
"อือออ" ครั้งนี้ไม่เหมือนครั้งแรก ทั้งนุ่มนวล ละเมียดละไม จนฉันรู้สึกมวนท้อง เหมือนมีผีเสื้อบินวนในนั้นนับพัน ความรู้สึกคืนนั้นมันมาอีกแล้ว
"อื้อออ คุณเฟอร์กัล" สมองฉันเริ่มเตลิด ยกมือขึ้นโอบกอดคอแกร่ง
"คุณเมาแล้วนะคะ" ฉันผละออก พยายามควบคุมสติ
"หึ" เขากระตุกยิ้มมุมปากเล็กน้อย แล้วจู่โจมฉันอีกครั้ง แต่ครั้งนี้ทั้งร้อนแรงและดูดดื่ม ทำเอาสติเตลิดกู่ไม่กลับ
"อื้อออ" ฉันได้เพียงส่งเสียงอย่างพึงพอใจ ใช่! ฉันพอใจกับมัน ความรู้สึกแบบนี้...
"อือออ อือออ" ฉันกัดริมฝีปากล่าง แหงนหน้าส่งเสียงอย่างห้ามไม่ได้ เมื่อเขาผละจูบออก ซุกไซ้ไปตามซอกคอ
"อ่ะ คุณเฟอร์กัล" ฉันเรียกเขาเสียงกระเส่า ก้มลงมองใบหน้าหล่อเหลาที่กำลังซุกอยู่ระหว่างอก เขาทำแบบนี้กับฉันอีกแล้ว เหมือนคืนนั้น
"อื้มมม" ฉันกัดริมฝีปากล่างเล่น กำขยุ้มเส้นผมดกดำของเขา ระบายความรู้สึก หัวสมองเริ่มขาวโพลนขึ้นเรื่อยๆ ไม่รับรู้อะไรอีก นอกจากความเพลิดเพลินที่เขามอบให้
พรึ่บ!
"ว้าย!" ฉันร้องตกใจ เมื่ออยู่ๆ ตัวก็ลอยขึ้น
เขาอุ้มฉันวางลงบนโซฟาใกล้ๆ แล้วประกบปากจูบอีกครั้ง
จุ๊บ จ๊วบ
เขาจูบฉันดูดดื่มยิ่งกว่าเดิม จูบเหมือนต้องการดูดกบืนฉันเข่าไปทั้งตัว จูบจนฉันอ่อนแรงไปหมด ไม่มีแรงสํเขาได้เลย นอกเสียจากส่งเสียงออกมา
"อื้อออ คุณเฟอร์กัล" ฉันหลับตาพริ้ม เรียกชื่อเขา เมื่อร่างโตผละจูบออก ซุกไซร้ไปตามซอกคอ และหน้าอกของฉัน มือที่ใหญ่โต ก็ยังบีบขย้ำดอกไม้ตูม แบบนี้จะไม่ให้ฉันสติเตลิดได้ไง
"อ่ะ!!" ฉันสะดุ้งตกใจ เมื่อมือโตรุกล้ำเข้าไปใต้กางเกง แต่ก็ตกใจได้เพียงครู่ ฉันก็ต้องกัดริมฝีปากแน่น
"อื้อออ อ่าาา" ฉันยกมือขึ้นปิดปากตัวเอง ไม่ให้ส่งเสียงอันน่าอายออกไปมากกว่านี้ เมื่อมือโตเริ่มเล่นงานฉัน
"ห้ามปิด" เขาดึงมือฉันออก สั่งเสียงเข้ม
"อื้อ!!!" ฉันมองค้อนกลับ แต่แค่ครู่เดียวเท่านั้น เมื่อมือโตเล่นจุดสำคัญ "อ่ะ อ่าาา"
ฮือออ ทำไมเขาถึงได้รู้จุดไปหมด แบบนี้ฉันก็ตายนะสิ
ฉันกัดนิ้วตัวเองแน่น ระบายความเสียวซ่านที่มือกำลังมอบให้ แต่แล้วอยู่ๆ เขาก็หยุด
"อ่ะ! คุณเฟอร์กัล"
"หึ" เขามองฉัน กระตุกยิ้มเล็กน้อย
"อื้อออ คุณเฟอร์กัล" ฉันส่งสายตาร้องขอ โอบกอดรอบคอแกร่ง ดึงลงมาหาตัว
"จูบฉัน" เขาสั่งเสียงแหบพร่า
จุ๊บ จ๊วบ
ไม่ต้องให้พูดเป็นครั้งที่สอง ฉันก็จูบปากได้รูปอย่างรวดเร็ว ด้วยความต้องการ เมื่อฉันทำตามที่สั่ง มือโตก็เริ่มจัดการฉันต่อ
"อื้อออ!!!" ฉันบิดกายเล่า สะโพกที่ไม่รักดีก็ขยับตามจังหวะมือของเขา มันแอ่นบิดส่ายด้วยความต้องการ
ทำไมฉันถึงเป็นคนแบบนี้นะ ฉันก่นด่าตัวเองในใจ แต่ถึงอย่างนั้น ร่างกายของฉัน ก็เคลื่อนไหวไปตามอารมณ์
"อื้อออ อื้อออ" ฉันส่งเสียง พลางบิดเบียดร่างกายหาคนตัวโต แต่ไม่ยายก็ต้องนิ่วหน้าเพราะความใหญ่โตที่กระแทกเข้ามาในคราวเดียว
สวบ!!
"อร๊าย!!!!" ฉันร้องเสียงหลง เมื่อรู้สึกเจ็บตรงใจกลางสาว
จุ๊บ จ๊วบ
เขาหยุดนิ่งทันทีแล้วเล้าโลมฉันอีกรอบ หลอกล่อให้ฉันเลิกสนใจ จุดที่เจ็บปวด เขามัน!!! แต่มันก็ได้ผลดีเลยแหละ เพราะนอกจากฉันจะลืมความเจ็บตรงนั้น และเพลิดเพลินไปกับจูบของเขาแล้ว ร่างกายก็ยังผ่อนคลายลง ทำให้เวลาเขาขยับไม่เจ็บอีกต่อไป
"ซี๊ดดด อ่าาา"
"อืมมม"
เสียงครางเราเริ่มดังผสานกัน ลืมความเจ็บปวด ความถูกต้องผิดถูกไปทุกอย่าง เพลิดเพลินกับรสสวาทตรงหน้า ไม่สนอะไร
"ซี๊ดด คุณเฟอร์กัล" ฉันหลับตาพริ้ม ร้องเรียกแต่ชื่อคนตัวโตบนร่าง ที่ขยับไม่หยุดพัก ทั้งเสียงครางเสียงเนื้อกระทบกันดังแข่งกัน
ตับ ตับ ตับ
"อืมม อ่าา"
"ซี๊ดดด อืมม แม่ง แน่นสัส" คนตัวโตสบถคำหยาบออกมา ทั้งขยับรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ
ตับ ตับ ตับ
"อ่ะ อ่ะ ไม่ไหวแล้ว ไม่ไหวแล้ว" ฉันส่ายหัวรัว เมื่อร่างกายจะถึงขีดสุด
"พร้อมกัน" สิ้นคำเขาก็ขยับใส่รัวเร็ว และแรงขึ้นเรื่อยๆ
ตับ ตับ ตับ!!
"อ่ะ อ่ะ คุณเฟอร์กัลๆ "
"กรี๊ดดดด" ฉันร้องเสียงหลงในจังหวะสุดท้าย คว้าร่างโต ลงมากอดแน่น ก่อนจะเกร็งกระตุก ปลดปล่อยออกมา ส่วนเขาที่ขยับอีกสองสามครั้งก็ตามมาติดๆ
ตับ ตับ ตับ!!
"โอ้ววว โอ้ววว"
"แม่งเอ๊ย!!" ร่างโตสบถคำหยาบ ทิ้งตัวลงซุกกับไหล่ของฉัน
"นี่แค่เริ่มต้น" เขากระซิบบอก พลางซุกไซ้ซอกคอฉัน
และมันก็เป็นอย่างที่เขาบอกจริงๆ ว่าแค่เริ่มต้น เพราะทั้งคืนฉันแทบไม่ได้หยุดพัก!
รุ่งเช้า
แสงแดดในยามเช้าสาดส่องเข้ามาผ่านหน้าต่าง ทำให้ฉันรู้สึกตัวตื่น
ปึก!
มือฉันที่ยื่นบิดขี้เกียจ สัมผัสเข้ากับอะไรบางอย่าง
บ้าไปแล้ว!!!!
ฉันตกใจเบิกตากว้าง เมื่อเห็นร่างโตนั่งเปลือยท่อนบนอยู่บนเตียงเดียวกับฉัน เหตุการณ์เมื่อคืนไหลเข้ามาในหัวไม่หยุด
เอือก!
ฉันกลืนน้ำลายลงคอ ก้มลงมองตัวเอง
โป๊เปลือยล่อนจ้อน!
โอเค... ฉันไม่ได้ฝันไปสินะ
ฉันดึงผ้าห่มขึ้นปิดร่างกายตัวเอง หน้าแดงซ่าน ให้ตายเถอะ!!! ไม่คิดว่าฉันจะเป็นคนแบบนี้ ทำไมถึงได้ง่ายแบบนี้นะ เตยหอม... ฉันด่าตัวเองในใจไม่หยุด พลางเหลือบมองใบหน้าอันหล่อคม ที่กำลังสูบบุหรี่อยู่ พระเจ้าตั้งใจปั้นขนาดไหนนะ ถึงได้หล่อขนาดนี้ มัดกล้ามที่โผล่พ้นผ้าห่มนั่นอีก... >///<
ไม่คิดๆ
ฉันบอกตัวเองไม่ให้คิดอกุศลกับร่างกายที่น่าหลงใหลของเขา
"เมื่อคืนดูไม่พอ?" เสียงทุ้มดังขึ้น ทำฉันสะดุ้งตกใจ ฉันรีบดึงผ้าห่มขึ้นคลุมโปงหนีอย่างเขินอาย แต่แค่แป๊บเดียวก็แง้มผ้าห่มมองใบหน้าหล่อ
สูบบบ ฟู่ววว
เขาทิ้งหัวพิงหัวเตียง แหงนหน้าขึ้น ดูดบุหรี่แล้วพ่นควันออกทางปาก ใบหน้าแสดงออกว่าเครียดอย่างชัดเจน เขาเป็นอะไร?
"เป็นอะไรรึเปล่าคะ" ฉันลุกขึ้นนั่งถามอย่างเป็นห่วง
"หึ!" เขาเหลือบมองฉัน ยกยิ้มมุมปาก ฉันมองตามสายตาของเขา แล้วต้องร้องตกใจ
"ว้าย!!!" ฉันรีบดึงผ้านวมขึ้นปิดหน้าอกของตัวเอง ลืมว่ากำลังโป๊อยู่
"อ่อย?"
"ไม่ได้อ่อย" ฉันสวนกลับทันที
"ดูดิ๊!" เขาดึงผ้านวมลง มองหน้าอกฉันด้วยสายตาพอใจ
"บ้ารึไงเนี่ย!" ฉันรีบดึงขึ้นปิด อยู่ๆ มาขอดูของคนอื่นแบบนี้นี่นะ ให้ตายเถอะ!!
"บ้า? งั้นคนที่ขอให้ฉันสัมผัสมัน เรียกว่าอะไร?"
"...!!!" ฉันสตันไปทันที ภาพเหตุการณ์เมื่อคืนไหลเข้ามาในหัว ถึงกับพูดไม่ออก "กะ...กะ...ก็..."
"ก็พิสูจน์ได้ว่าไม่โดนวางยา ก็อยากได้" เขาพูดช้าๆ ชัดๆ กระตุกยิ้มมุมปากข้างหนึ่ง
ที่เขาทำเมื่อคืนก็แค่เพื่อพิสูจน์ งั้นเหรอ...
"!!!" ฉันเม้มปากแน่น น้ำตาคลอ รู้สึกเสียใจ
"ฉันไม่ชอบเด็กร้องไห้" เขาพูดขึ้นเสียงเข้ม ท่าทางเปลี่ยนเป็นจริงจัง
"..." ฉันสะบัดหน้าหนี เม้มปากแน่น ใช่สิ ฉันมันง่าย ถูกเขาดูถูกก็ถูกแล้ว
"ถ้าทำให้ฉันอารมณ์เสีย จะไม่ได้อยู่ที่นี่" เขาจับใบหน้าฉันหันกลับไป พูดน้ำเสียงจริงจัง ทำให้ฉันนึกขึ้นได้ ว่าตัวเองนั้นอยู่ในสถานะไหน
ฉันรีบเช็ดน้ำตาออก โดนเขาดูถูกก็ดีกว่าโดนไอ้เสี่ยชัชนั่นทำร้าย อย่างน้อยผู้ชายตรงหน้านี้ก็ไม่ได้ทำร้ายร่างกายฉัน
จุ๊บ จ๊วบ
"อื้อ!!!" ฉันรีบผละออกทันที ที่ร่างโตดึงเข้าไปจูบ
"ฉันบอกแล้วนี่ ถ้าอยากอยู่ที่นี่ก็ต้องเป็นเด็กดี" เขาบอกอย่างไม่ชอบใจ
"ก็ไม่ร้องแล้วไง" ฉันตอบกลับทันที ไม่รู้เอาความกล้ามาจากไหน
"จูบฉัน" เขาสั่ง
"..." ฉันเม้มปากแน่น จ้องมองคนตรงหน้า เพื่อความอยู่รอดต้องทำสินะ
จุ๊บ
ฉันค่อยๆ ยื่นตัวจูบปากได้รูป
"นี่จูบ?" เขาเลิกคิ้วขึ้นสูง
"อือ" ฉันพยักหน้า
"ถ้าเธอเป็นเด็กดี ฉันก็จะใจดีด้วย"
"..." ฉันมองใบหน้าคม อย่างชั่งใจ เขาไม่ได้โกหกใช่ไหม? แต่ถึงจะโกหก ฉันก็ไม่มีอะไรจะเสียอยู่แล้ว ในเมื่อร่างกายนี้ตกเป็นของเขาถึงสองครั้งแล้วนี่
มือฉันค่อยๆ ยื่นไปโอบกอดรอบคอแกร่ง ก่อนจะเคลื่อนหน้าเข้าไปใกล้ จูบปากได้รูปของเขาอย่างเก้ๆ กังๆ ก็คนมันไม่เคยเริ่มนี่
"หึ" เขาหัวเราะในลำคอ
ฉันหยุดชะงัก ขมวดคิ้วยุ่ง ผละออกอย่างโมโห คนอุตส่าห์ยอมทำตามที่บอก ยังจะมาขำอีก! แต่ว่าร่างโตไม่ยอมให้ผละออก เขาดึงฉันไว้ แล้วก้มจูบลงมาที่ริมฝีปากฉัน
พรึ่บ!
จุ๊บ จ๊วบ
ดูดดื่ม ร้อนแรง และชำนาญ แตกต่างจากฉันเมื่อครู่
"อือออ" ฉันส่งเสียงอย่างห้ามไม่ได้ มือโอบกอดรอบคอแกร่ง เผยริมฝีปากรับจูบอันร้อนแรง
"อือออ อือออ"