Mharimar's POV
Maaga akong nagising kahit halos hindi naman ako nakatulog kagabi. Siguro nga namamaga na itong mga mata ko, dahil hindi man lang huminto ang pagtulo ng mga luha ko kagabi.
Ang bigat pa rin ng dibdib ko hanggang ngayon pero mas mabigat ang pakiramdam kung hahayaan ko lang na ganito. Mas lalong lalayo sa’kin si Sebastian kung hahayaan kong manatili kaming ganito. Patutunayan ko sa kaniyang totoo ang mga sinasabi ko. Hahanap ako ng paraan para mapatunayan ko sa kaniya siya talaga ang ama ng batang nasa sinapupunan ko.
kahit nanlalamig ang mga paa ko, dumiretso ako sa kusina. Naisip kong ipaghanda ng breakfast ang asawa ko kahit pa, hindi kami okay.
Kahit pa hindi niya kinain ang inihanda kong pagkain kagabi.
Inihanda ko ang bacon at itlog.
Habang nagluluto ako, paulit-
